Nτίνος Χαριτόπουλος: Τρίτο καλοκαίρι εγκατάλειψης στο κατασκηνωτικό κέντρο Πετρωτών
Μια σημαντική υποδομή στο έλεος της αδιαφορίας
Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, το κατασκηνωτικό του Δήμου Μαρωνείας–Σαπών στην παραλία Πετρωτών παραμένει παραμελημένο, υποβαθμισμένο και ουσιαστικά ξεχασμένο από τη δημοτική αρχή.
Μια δημοτική υποδομή, που κατασκευάστηκε από τον δήμο Σαπών σε δημοτικό χώρο που άνηκε στην πρώην κοινότητα Κρωβύλης, το έτος 1999, με ιστορία, κοινωνική προσφορά και ιδιαίτερη αξία για την περιοχή, αντί να αξιοποιείται, να συντηρείται και να αναβαθμίζεται, έχει αφεθεί να οδηγείται εδώ και τρία χρόνια στην εγκατάλειψη.
Οι εγκαταστάσεις παραμένουν ασυντήρητες, οι υποδομές παρουσιάζουν εικόνα παρακμής, ενώ ακόμη και το φυσικό περιβάλλον του χώρου μαρτυρά την απουσία στοιχειώδους φροντίδας. Δένδρα απότιστα και ξεραμένα, ένας χώρος που αντί να είναι ζωντανός και φιλόξενος, δίνει εικόνα εγκατάλειψης και αδιαφορίας.
Δεν μιλάμε, λοιπόν, για έναν άχρηστο ή ασήμαντο χώρο. Μιλάμε για μια υποδομή που δημιουργήθηκε για να εξυπηρετεί την κοινωνία και θα μπορούσε, με στοιχειώδη φροντίδα και έναν σοβαρό σχεδιασμό, να λειτουργήσει και να προσφέρει, ειδικά τώρα που ολοκληρώνεται ο παραλιακός δρόμος Μαρώνεια – Πετρωτά – Δίκελα, ο οποίος περνά δίπλα από το κατασκηνωτικό.
Και το ερώτημα είναι απλό:
Τι έχει κάνει η διοίκηση του δήμου για το κατασκηνωτικό των Πετρωτών;
Πόσα ακόμη χρόνια θα πρέπει να περάσουν για να αντιληφθεί η δημοτική αρχή ότι πρόκειται για έναν χώρο που δεν μπορεί και δεν πρέπει να αφεθεί στην τύχη του;
Το συγκεκριμένο κατασκηνωτικό δεν ήταν ποτέ ένας «ξεχασμένος χώρος». Για χρόνια φιλοξένησε συλλόγους, σωματεία, οργανώσεις, αθλητές, παιδιά, αποδήμους, δημοσιογράφους, αυτοδιοικητικούς και ηλικιωμένους, προσφέροντας φροντίδα, αναψυχή, επιμόρφωση και κοινωνική δραστηριότητα..
Σήμερα, όμως, αντί για ζωή και δραστηριότητα, συναντά κανείς εικόνες εγκατάλειψης.
Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί πλέον να αποδίδεται σε «ατυχίες», «δυσκολίες» ή σε έλλειψη χρόνου. Τρία συνεχόμενα χρόνια είναι πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα για να θεωρείται μια τέτοια εικόνα προσωρινή.
Η δημοτική αρχή οφείλει να δώσει ξεκάθαρες απαντήσεις στους δημότες:
Γιατί δεν συντηρείται το κατασκηνωτικό των Πετρωτών;
Γιατί μια τόσο σημαντική δημοτική υποδομή παραμένει υποβαθμίζεται;
Δεν ζητούν οι πολίτες θαύματα. Ζητούν το αυτονόητο: να προστατεύεται η δημοτική περιουσία, να συντηρούνται οι υποδομές και να αξιοποιούνται προς όφελος της τοπικής κοινωνίας.
Η εικόνα του κατασκηνωτικού στα Πετρωτά, όμως, δημιουργεί την ακριβώς αντίθετη εντύπωση.
Ένα κατασκηνωτικό που θα μπορούσε να αποτελεί σημείο αναφοράς για την περιοχή, να φιλοξενεί ξανά παιδιά, συλλόγους και οργανώσεις, κλπ και να δίνει ζωή στην παραλία και την ευρύτερη περιοχή, να συμβάλει στην τουριστική ανάπτυξη του δήμου, παραμένει κλειστό, εγκαταλελειμμένο και απαξιωμένο.
Τρίτη συνεχόμενη χρονιά. Τρία χρόνια σιωπής, αδράνειας και εγκατάλειψης.
Και όσο η δημοτική αρχή παραμένει αδιάφορη και ανήμπορη να διαχειριστεί την όλη κατάσταση, τόσο μεγαλώνει η εικόνα μιας διοίκησης που αδυνατεί να προστατεύσει ακόμη και τις υπάρχουσες υποδομές του Δήμου.
Τα Πετρωτά δεν χρειάζονται άλλες υποσχέσεις. Χρειάζονται πράξεις.
Το κατασκηνωτικό δεν χρειάζεται άλλες δικαιολογίες. Χρειάζεται συντήρηση, σχέδιο και επαναλειτουργία, δεν πρέπει να γίνει ένα ακόμη «κουφάρι» δημοτικής υποδομής.
Γιατί η εγκατάλειψη μιας σημαντικής υποδομής δεν είναι απλώς εικόνα παρακμής.
Είναι πολιτική επιλογή όταν διαρκεί τρία ολόκληρα χρόνια.
