Α) Σε ποιες ενέργειες προτίθεστε να προβείτε ώστε να ευθυγραμμιστούν οι αποφάσεις της ΔΥΠΑ για το πρόγραμμα απασχόλησης για μακροχρόνια ανέργους ηλικίας 55 έως 67 ετών με τις δικαστικές αποφάσεις που δικαιώνουν προσφεύγοντες απασχολούμενους του συγκεκριμένου προγράμματος σε ό,τι αφορά την δυνατότητα απασχόλησής τους πέραν των είκοσι τεσσάρων μηνών;
Β) Ειδικότερα, μετά την υπ αριθ. 2140 /2025 απόφαση ΜΠΑ με την οποία καθίσταται σαφές ότι το απώτατο χρονικό διάστημα των είκοσι τεσσάρων συνολικά μηνών, αφορά μόνο την υποχρέωση επιδότησης του εργαζομένου από τη ΔΥΠΑ και όχι την διάρκεια της σύμβασης εργασίας του τελευταίου, τι σκέφτεται το υπουργείο να πράξει προκειμένου να αρθεί η άδικη και ατελέσφορη πρακτική απόλυσης των ωφελουμένων του προγράμματος;
Γ) Η πρόθεση των ΟΤΑ για διατήρηση αυτών των συμβάσεων, εφόσον κρίνουν ότι οι ωφελούμενοι του προγράμματος 55 έως 67 εξυπηρετούν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, και μετά το πέρας των είκοσι τεσσάρων μηνών, λαμβάνεται υπόψη από την ΔΥΠΑ και την πολιτική ηγεσία του υπουργείου σας και αν όχι γιατί συμβαίνει αυτό;
Δ) Σε κάθε περίπτωση σε τι εξυπηρετεί την κοινωνική συνοχή εντέλει, η απόλυση ενός 60χρονου π.χ., μετά το πέρας των είκοσι τεσσάρων μηνών της απασχόλησής του, την στιγμή που είναι πολύ πιθανό να μην επανενταχθεί ποτέ ξανά στην αγορά εργασίας και συνεπώς να μη επιτευχθεί ο στόχος της συνταξιοδότησής του;
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΥ ΙΛΧΑΝ ΑΧΜΕΤ.
ΕΡΩΤΗΣΗ
ΠΡΟΣ: Την Υπουργό Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης
ΘΕΜΑ: Να αρθεί ο περιορισμός του προγράμματος απασχόλησης της ΔΥΠΑ για μακροχρόνια ανέργους 55-67 στους 24 μήνες, ανεξαρτήτως του αν μέσα στο διάστημα αυτό επιτυγχάνεται η συνταξιοδοτική ωρίμανση των ωφελουμένων, γιατί αυτό έρχεται σε αντίθεση με τον σκοπό του και παραβιάζει τις συνταγματικές αρχές των άρθρων 21 παρ. 3 και 22 παρ.5.
Σύμφωνα με πρόσφατες δικαστικές αποφάσεις, το πρόγραμμα απασχόλησης της ΔΥΠΑ για μακροχρόνια ανέργους ηλικίας 55 έως 67 ετών έχει ως σκοπό τη διευκόλυνση της επανένταξης τους στην αγορά εργασίας ώστε να συμπληρώσουν τον απαιτούμενο χρόνο για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος.
Ωστόσο ο περιορισμός της διάρκειας απασχόλησης στους 24 μήνες, ανεξαρτήτως του αν μέσα στο διάστημα αυτό επιτυγχάνεται η συνταξιοδοτική ωρίμανση, έρχεται σε αντίθεση με τον σκοπό του προγράμματος και παραβιάζει τις συνταγματικές αρχές των άρθρων 21 παρ. 3 και 22 παρ.5. Η διακοπή της απασχόλησης πριν από την συνταξιοδότηση οδηγεί τους εργαζόμενους – λόγω ηλικίας- ξανά στην ανεργία, χωρίς ουσιαστική προοπτική επανένταξης, καθιστώντας στην πράξη αδύνατη τη συνταξιοδότηση.
Ο περιορισμός της χρονικής διάρκειας της απασχόλησης κάθε ωφελούμενου για χρονικό διάστημα μέχρι και 24 μήνες, σύμφωνα με την 2140/2025 απόφαση ΜΠΑ, εφόσον μέσα σε αυτή την διετία ο εργαζόμενος δεν θεμελίωνε συνταξιοδοτικό δικαίωμα, «ουδόλως εξυπηρετεί τον ως άνω σκοπό της ΚΥΑ, ευρισκόμενος σε προφανή αντίθεση με αυτόν, αλλά και τις διατάξεις 21 παρ 3 και 22 παρ 5 του Συντάγματος».
Και αυτό επειδή, «σε περίπτωση που οι δυνάμει αυτού απασχολούμενοι περιέλθουν εκ νέου σε καθεστώς ανεργίας, μετά την λήξη της σύμβασής τους, ενόψει και της προχωρημένης ηλικίας τους, η οποία εξ αντικειμένου καθιστά δυσχερή την απορρόφησή τους στην αγορά εργασίας, θα επανέλθουν σε μια κατάσταση που θα καταστήσει δυσχερή την απορρόφησή τους στην αγορά εργασίας, θα επανέλθουν σε μια κατάσταση που θα καταστήσει δυσχερή έως αδύνατη την συνταξιοδότησή τους», δηλαδή δεν θα έχει επιτευχθεί ο σκοπός του προγράμματος.
Αντιθέτως, όπως αναφέρεται στην υπ αριθ. 2140 /2025 απόφαση ΜΠΑ «καθίσταται σαφές ότι το απώτατο χρονικό διάστημα των είκοσι τεσσάρων συνολικά μηνών, αφορά μόνο την υποχρέωση επιδότησης του εργαζομένου από τη ΔΥΠΑ και όχι την διάρκεια της σύμβασης εργασίας του τελευταίου», η εξακολούθηση της οποίας και μετά το ως άνω χρονικό σημείο ουδόλως απαγορεύεται από το άρθρο αυτό.» ( εννοεί τι άρθρο 6 παρ 3 της 28286/450/2017 ΚΥΑ, όπως ισχύει και μετά την τροποποίησή της από την 28011/635/2020 ΚΥΑ).
Η πολύ σημαντική απόφαση συνεχίζει αναφέροντας ότι: « Επομένως, από το σκοπό του σχετικού προγράμματος που είναι ακριβώς η συμπλήρωση του απαιτούμενου συντάξιμου χρόνου του ωφελούμενου εργαζόμενου για την θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος, υπό το ερμηνευτικό πρίσμα των προαναφερόμενων Συνταγματικών διατάξεων, δίδεται μια ουσιαστική κατεύθυνση για τη διατήρηση των θέσεων εργασίας που δημιουργούνται από αυτό, μέχρι το οριστικό χρονικό σημείο της συνταξιοδότησης κάθε εργαζομένου, εφόσον ο εργοδότης του επιθυμεί τη συνέχιση των συμβάσεων αυτών και μετά το επιδοτούμενο χρονικό διάστημα των συνολικά είκοσι τεσσάρων μηνών. Κατόπιν αυτών και
Επειδή, αρμόδιο δικαστήριο απεφάνθη ότι το πρόγραμμα απασχόλησης της ΔΥΠΑ για μακροχρόνια ανέργους ηλικίας 55 έως 67 ετών έχει ως σκοπό τη διευκόλυνση της επανένταξης τους στην αγορά εργασίας ώστε να συμπληρώσουν τον απαιτούμενο χρόνο για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος.
Επειδή, ο περιορισμός της διάρκειας απασχόλησης στους 24 μήνες, ανεξαρτήτως του αν μέσα στο διάστημα αυτό επιτυγχάνεται η συνταξιοδοτική ωρίμανση, έρχεται σε αντίθεση με τον σκοπό του προγράμματος και παραβιάζει τις συνταγματικές αρχές των άρθρων 21 παρ. 3 και 22 παρ.5..
Επειδή, σε περίπτωση που οι δυνάμει αυτού απασχολούμενοι περιέλθουν εκ νέου σε καθεστώς ανεργίας, θα επανέλθουν σε μια κατάσταση που θα καταστήσει δυσχερή την απορρόφησή τους στην αγορά εργασίας και θα επανέλθουν σε μια κατάσταση που θα καταστήσει δυσχερή έως αδύνατη την συνταξιοδότησή τους.
Επειδή, όπως αναφέρεται στην υπ αριθ. 2140 /2025 απόφαση ΜΠΑ «καθίσταται σαφές ότι το απώτατο χρονικό διάστημα των είκοσι τεσσάρων συνολικά μηνών, αφορά μόνο την υποχρέωση επιδότησης του εργαζομένου από τη ΔΥΠΑ και όχι την διάρκεια της σύμβασης εργασίας του τελευταίου».
Επειδή, από την συγκεκριμένη δικαστική απόφαση, δίδεται μια ουσιαστική κατεύθυνση για τη διατήρηση των θέσεων εργασίας που δημιουργούνται από αυτό, μέχρι το οριστικό χρονικό σημείο της συνταξιοδότησης κάθε εργαζομένου, εφόσον ο εργοδότης του επιθυμεί τη συνέχιση των συμβάσεων αυτών και μετά το επιδοτούμενο χρονικό διάστημα των συνολικά είκοσι τεσσάρων μηνών.
Ερωτάσθε:
Α) Σε ποιες ενέργειες προτίθεστε να προβείτε ώστε να ευθυγραμμιστούν οι αποφάσεις της ΔΥΠΑ για το πρόγραμμα απασχόλησης για μακροχρόνια ανέργους ηλικίας 55 έως 67 ετών με τις δικαστικές αποφάσεις που δικαιώνουν προσφεύγοντες απασχολούμενους του συγκεκριμένου προγράμματος σε ό,τι αφορά την δυνατότητα απασχόλησής τους πέραν των είκοσι τεσσάρων μηνών;
Β) Ειδικότερα, μετά την υπ αριθ. 2140 /2025 απόφαση ΜΠΑ με την οποία καθίσταται σαφές ότι το απώτατο χρονικό διάστημα των είκοσι τεσσάρων συνολικά μηνών, αφορά μόνο την υποχρέωση επιδότησης του εργαζομένου από τη ΔΥΠΑ και όχι την διάρκεια της σύμβασης εργασίας του τελευταίου, τι σκέφτεται το υπουργείο να πράξει προκειμένου να αρθεί η άδικη και ατελέσφορη πρακτική απόλυσης των ωφελουμένων του προγράμματος;
Γ) Η πρόθεση των ΟΤΑ για διατήρηση αυτών των συμβάσεων, εφόσον κρίνουν ότι οι ωφελούμενοι του προγράμματος 55 έως 67 εξυπηρετούν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, και μετά το πέρας των είκοσι τεσσάρων μηνών, λαμβάνεται υπόψη από την ΔΥΠΑ και την πολιτική ηγεσία του υπουργείου σας και αν όχι γιατί συμβαίνει αυτό;
Δ) Σε κάθε περίπτωση σε τι εξυπηρετεί την κοινωνική συνοχή εντέλει, η απόλυση ενός 60χρονου π.χ., μετά το πέρας των είκοσι τεσσάρων μηνών της απασχόλησής του, την στιγμή που είναι πολύ πιθανό να μην επανενταχθεί ποτέ ξανά στην αγορά εργασίας και συνεπώς να μη επιτευχθεί ο στόχος της συνταξιοδότησής του;
